Ondergrond en donkerste schaduwen. Schilder een neutrale toon over het hele doek om de witheid te dempen. Gebruik fijnhaarige borstels. Kies een koele, blauwachtige grijze kleur voor de achtergrond rond het gezicht. Onderverf het gezichtsgebied met verbrande sienna met een beetje cadmiumoranje. Schilder de donkerste schaduwgebieden van het gezicht of de figuur met een dunne laag donkere omber aardkleuren om de tonale relaties van het beeld te vestigen. Schilder eerst alle donkerste schaduwgebieden, met een toevoeging van ultramarijnblauw voor koelheid. Teken met tonen en schilder later de huidtinten bovop deze donkere kleuren.
Middentonen. Schilder de middentonen met lichtere aardkleuren zoals rauwe sienna of geeloker. Houd er rekening mee dat u de onderverf aan het maken bent, werkend aan een chiaroscuro-effect van contrasterende schaduwen met gebieden waar licht op het onderwerp valt. Voeg tinten van blauw en paars toe aan uw schaduwgebieden om ze koel te houden.
Lichtste gebieden. Schilder de lichtste gebieden als laatste, met toevoegingen van titaniumwit aan geeloker en rauwe sienna. Verwarm de fel belichte delen van het gezicht of de figuur met kleine hoeveelheden licht cadmiumrood of roozemadder. Breng de verf in dikke lagen aan in de lichtste gebieden.
Eindlaag huidtint. Meng uw finale huidtintverf, startend met een basismengsel van titaniumwit en toevoegingen van rood en geel. Observeer de huidtint van uw model en probeer deze na te bootsen. Meng de verf om de gaten in uw onderverv te vullen, laat deze op sommige plekken door schijnen om de schildering te verenigen. Voeg beetjes blauw en een heel klein beetje groen toe in de diepste schaduwen. Houd de relaties gebalanceerd en harmonisch tussen licht en donker, koel en warm.
Hooglichten. Schilder de hooglichten als laatste stap. Gebruik kleine aanrakingen van wit met een beetje oranje of geel om het effect van licht dat reflecteert op de fel belichte gebieden na te bootsen. Gebruik zuiver wit voor de kleine lichtreflecties in de ogen van uw model.