De Fayum-portretten (begraafportretten) werden geschilderd op houten panelen en aan mummiekisten bevestigd. De overgrote meerderheid werd in de Fayum-regio van Egypte gevonden. De kunstenaars schilderden meestal op ongegessood hout, met de techniek encaustisch. In sommige portretten werd eitempera gebruikt als medium.
De Fayum-portretten dateren uit de Romeinse periode (1e tot 3e/4e eeuw na Christus). Ze werden gevonden op de kisten van prominente militairen, ambtenaren en anderen. Onduidelijk is of de afgebeelde personen Egyptisch, Romeins of Griekse afkomst zijn, door slechte opgraving en catalogisering door vroege archeologen.
Volgens Margaret Krug ("An Artist's Handbook") komt encaustisch van het Griekse "enkaustikos" ("inbranden"). De oude schilders mengden droge pigmenten met gesmolten was. Deze mengsel werd op een houten paneel aangebracht. Met een zachte doek kon het portret tot een matte glans gepolijst worden.
Deze methode leverde een duurzaam medium dat meer dan 2000 jaar meeging. Zuiver encaustisch (alleen was) vergelde niet door afwezigheid van olie. Later werden er olie aan toegevoegd, wat de vergelling van latere portretten verklaart.
Latere schilders gebruikten soms eitempera, waarbij eidooier als binder fungeert. De vroegste vermelding dateert uit de 1e eeuw na Christus.
De schilderijen werden vooral in de Fayum-oase gevonden, tussen een woestijnoase en de Nijlvallei. De classificatie is gebaseerd op stijl meer dan geografie. Door de droge woestijnhitte zijn de mummies goed bewaard.
Fayum-portretten, samen met vondsten uit Herculaneum en Pompeji, zijn onder de best bewaarde kunstvoorbeelden uit de oudheid.