Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Overige kunst

Macedonische kunst

Macedonische kunst, ook wel Macedonische Renaissance genoemd, verwijst naar een periode in de Byzantijnse kunst die begon met de regeerperiode van keizer Basilius I van de Macedonische dynastie in 867. Samenvallend met de Ottonische Renaissance in West-Europa, duurde de periode tot de middeleeuwse 11e eeuw. Doorheen de Macedonische Renaissance werden kunst en architectuur herlevend, nieuwe kerken gecommissioneerd, interesse in klassieke thema's toegenomen en meer verfijnde technieken voor het voorstellen van menselijke figuren verkend.

Macedonië

Gelegen in het hart van zuidoost-Europa, is Macedonië een landlocked republiek in de Balkan met diverse bevolking: Albanesen, Turken, Serven, Kroaten, Bozniaken, Vlachen, Roma. Bekend om culturele diversiteit en rijk architecturaal erfgoed: antieke theaters, Ottomaanse moskeeën, Byzantijnse kerken, relicten uit de Steentijd en vroeger. Oudste sporen menselijke bezetting: stengravures in Kratovo, 30.000 jaar oud. Veel ruïnes en artefacten bewaard – een schatkamer van kunst en geschiedenis. Vaardigheid zichtbaar in frescoschilderijen, icoonschilderijen, houtsnijwerk.

Frescoschilderij

Frescoschilderij tijdens het Byzantijnse Rijk leverde de mooiste Macedonische kunstwerken op. Een fresco wordt gemaakt door snelle toepassing van waterverf op nat kalkstuc op muur/plafond, zodat kleuren in het stuc penetreren en vastbinden bij drogen. Topvoorbeelden: fresco's in Nerezi en Kurbinovo. Onderwerpen: dramatische scènes, menselijk lijden, atletische jongeren, heiligenlevens.

Icoonschilderij

De sterke Christelijke invloed is duidelijk in Macedonische kunst, vooral icoonschilderij. Oudste iconen (Ohrid) dateren 11e en vroege 12e eeuw. Werken: "St. Vasilij en St. Nicholas", "De Veertig Martelaren", "De Communie der Apostelen", "Maagd Maria: Annunciatie met Aartsengel". Hoog artistieke prestaties in omvang en schoonheid – reflecteren vakmanschap én godsdienstige devotie van het Macedonische volk.

Houtsnijwerk

Decoratieve sculptuur, inclusief houtsnijwerk, diende als aanvulling op frescos en integraal onderdeel van architecturale ordeningen tijdens de Macedonische Renaissance. Na de Ottomaanse verovering toonde Macedonisch houtsnijwerk sterke Midden-Oosterse invloed: ondiepe, platte Arabesken. Dit domineerde tot de 17e eeuw, toen ingewikkelder stijlen opkwamen. Oudste exemplaren: kerk van St. Sophia in Ohrid.

Overige kunst

Related Categories