De Steentijd wordt vaak het Paleolithicum genoemd door archeologen. Kunst tijdens deze era omvat schilderijen, reliëfbeelden en beeldhouwwerk gevonden op grotlocaties waar vroege mensen samenkwamen voor schuilplaats. De twee hoofdtypen kunst die uit deze periode hersteld zijn, zijn "parietale kunst," afbeeldingen en tekeningen op niet-bewoge oppervlakken, en "mobilaire kunst," kleine, draagbare beelden en figurijnen.
Kopjes waren een wijdverspreide kunstvorm tijdens de vroege Steentijd. Een kopje is een kopvormige holte uitgehouwen in een grote rotsoppervlakte. Deze holten werden uit de klip gestampt en worden meestal in clusters gevonden van overal van zes tot verschillende honderden. Sommige kopjes werden gevormd om geometrische patronen te creëren en andere keren is hun plaatsing willekeurig. Hoewel kopjes gevormd kunnen worden door geologische krachten, zijn duizenden door mensen gemaakte kopjes gevonden doorheen Europa, Azië, Afrika, Australië en Noord- en Zuid-Amerika.
Kleine figuurtjes die korte, ronde vrouwelijke vormen afbeelden werden wijdverspreid tijdens het boven-Paleolithicum. De figuurtjes zijn gevonden in een gebied dat zich uitstrekt van Siberië door Europa naar Frankrijk. Deze figuren zijn gemaakt van bot, ivoor, hout, klei en variëteiten zacht gesteente zoals kalksteen. Het gezichtsdetail is meestal minimaal, met de beeldhouwer die zich in plaats daarvan richt op wijdere heupen, buiken, dijken en grote borsten. Er is geen consensus onder antropologen over wat de figuurtjes gebruikt werden voor, maar velen geloven dat ze vruchtbaarheidssymbolen waren.
De traditionaal gelabelde "grottenkunst" stijl van Paleolithische kunst wordt het beste vertegenwoordigd door de Franco-Cantabriese sites doorheen zuidwest Frankrijk en noord Spanje. Hoewel dit gebied relatief klein is, bevat het ongeveer 95 procent van de bekende geschilderde grottenafbeeldingen in de wereld. De grottenschilderijen tonen duizenden afbeeldingen, waarvan veel dieren zoals paarden en menselijke figuren afbeelden, geschilderd in lange muralen met veel verbonden figuren. Houtskool en geoxideerde mineralen werden gebruikt om de kleur in deze grottenkunst te creëren.
Petroglyfen is een term afgeleid van het basiswoord "petra" betekenis rots en "glyph" betekenis afbeelding. Petroglyfen zijn afbeeldingen uitgehouwen in steen. Sommige ontwerpen tonen hetzelfde type dierenafbeeldingen als grottenschilderijen terwijl andere gravures geometrische ontwerpen tonen zoals Keltische spiralen. Hoewel schrijven niet ontwikkeld werd tijdens de Steentijd, worden sommige vroege petroglyf ontwerpen door archeologen gezien als voorlopers van schrijfsystemen.