Arabisch schrift of calligrafie wordt van rechts naar links geschreven en gebruikt een alfabet van 28 basisfletters. Oorspronkelijk waren er twee typen Arabisch schrijven: kufi, een scherpe en hoekige stijl, en naskh, een gebogen cursief schrift. Na verloop van tijd verloor de kufi-stijl aan populariteit en werd naskh de hoofdvorm van Arabische calligrafie. Uit de naskh-stijl zijn verschillende andere Arabische schriftvormen ontwikkeld, en het beïnvloedde ook de geschreven talen van burenlanden.
De kufi-stijl had geen starre standaarden van vorm of vormgeving, wat de schrijver wat creatieve vrijheid gaf bij het gebruik van die stijl. Kufi-schrift neigt ertoe erg breed en dik te zijn, met brede horizontale streken en afgeknotte verticale lijnen. De kufi-stijl werd vaak gebruikt door calligrafen die op zoek waren naar een meer artistiek en uitgebreid schrift. De elegante vorm wordt vandaag nog gebruikt op waardevolle documenten om de schoonheid van de stijl te tonen.
Waar de kufi-stijl gepunt en uitgerekt is, is de naskh-stijl erg gebogen en veel minder decoratief. Vroege Arabische schrijfstijlen waren niet gestandaardiseerd, maar toen de taal zich ontwikkelde, schreef politiek functionaris Ibn Muqlah, voor zijn dood in 940, een vormrichtlijn die de naskh-stijl consistent zou maken. In tegenstelling tot de kufi-stijl, gebruikt naskh kortere horizontale streken die de vorm meer gebogen laten lijken. Het grote publiek accepteerde deze schrijfstijl omdat het leesbaar en simpel te kopiëren was.
Vanaf 2011 zijn er zes stijlen van Arabisch schrift die algemeen gebruikt worden, inclusief naskh, wat de basis is van de overige vijf stijlen. De thuluth-stijl is een cursieve stijl die voortkomt uit de naskh-vorm maar wat meer ornamenteel is dan het oorspronkelijke formaat. Muhaqqaq-stijl is een variant van de thuluth-stijl en gedefinieerd door sterke, schuine lijnen. Rayhani-schrift is een complexere soort die geformatteerd is vanuit zowel de thuluth- als muhaqqaq-stijlen die er voorafgaan. De tawqi-stijl is een andere gebogen schrift die uit de thuluth-vorm voortkwam, maar het is niet zo uitgebreid en werd minder frequent gebruikt. Ruq'ah is gebogen, dik en minder formeel complex dan thuluth. Ruq'ah is de stijl die vandaag het meest gebruikt wordt in landen die het Arabische schrijfsysteem gebruiken.
Deze Arabische schrijfstijlen hebben de talen van veel andere landen beïnvloed en zijn de basis voor schriftvormen in Iran, Pakistan en Turkije. De schrijfstijl is ook zeer belangrijk in de Arabische cultuur omdat de Islamitische heilige tekst, de Koran, in deze calligrafietypes geschreven en bewaard wordt.