De Seri-inheemsten wonen in Sonora, een woestijnregio in het noordwesten van Mexico. Het hoofd bevolkingscentrum is Desemboque, ten noorden van Kino Bay. Na de instorting van de visserijindustrie, waren de Seri op economisch gebied aan het einde. Beeldsnijders maakten al honderden jaren gebruiksvoorwerpen van ijzerhout, een dicht hard hout. Één man veranderde dat, door de focus van ijzerhoutsneden van utilitair naar toeristenkunst te verschuiven. Vandaag de dag vormt de ijzerhoutbeeldenhandel de economische ruggengraat van de gemeenschap.
Volgens "Seri Ironwood Carving: An Economic View," is Jose Astorga bekend als de vader van ijzerhoutsneden. In de vroege jaren '60 begon Astorga met het maken van haarspelden, schalen, lepels en papierwekken uit ijzerhout. Dit veranderde echter in 1963. Volgens de legende ontmoette Astorga een Amerikaanse vrouw die een woestijnschildpad uit ijzerhout snij. Hij zei dat hij wist hoe met ijzerhout te werken. Astorga begon driedimensionale, levensechte dolfijnen, zeehonden en schildpadden uit ijzerhout te snijden. Deze items bleken populair bij toeristen.
In het begin produceerde slechts een half dozijn snijders deze nieuwe "toeristenkunst". De gesneden beelden waren makkelijk te maken en verkochten goed. De vraag bleef klein tot 1968, toen enkele studenten van de Universiteit van Arizona begonnen naar Desemboque te komen. Ze kochten topkwaliteitsstukken en verkochten ze in de VS. De markt voor Seri ijzerhoutbeelden breidde zich in de VS uit, en snel begonnen anderen naar Desemboque te reizen op aankoopreizen. Met de toename in vraag, begonnen nieuwe families beelden te snijden om de productie bij te benen.
De vroege figuren waren ruw. Snijders gebruikten machetes of slachtersmessen om de basisvorm uit een houtblok te hakken. Vroegere stukken waren realistisch en gedetailleerd, met gezaagde monden en nagelkoppen ingehammerd voor ogen. Efficiëntere Amerikaanse houtbewerkingsgereedschappen maakten het makkelijker om de beelden te produceren. Naar mate Amerikaanse smaken veranderden, was er een geleidelijke verschuiving van naturalistische vormen naar abstracte vormen. Snijders gebruiken gestileerde lijnen om anatomische kenmerken weer te geven, en elke snijder heeft zijn eigen snijstijl ontwikkeld.
Mexicaanse ambachtsman Aurelio Palma leerde snijden van de Seri. Hij leerde zijn familie en vrienden, en het duurde niet lang voordat Mexicaanse beelden met Seri beelden concurrenceerden. Mexicaanse stukken hebben gesneden veren, vacht en andere realistische details. Relaties tussen Seri en Mexicaanse snijders zijn gespannen. Mexicaanse snijders kunnen goederen sneller en goedkoper produceren dan Seri snijders en verkopen ze tegen lagere prijzen. De stukken zijn zelfs gestempeld "Made in Seri."
Helaas zijn ijzerhoutbomen bedreigd. Dankzij de Ironwood Alliance worden pogingen gedaan niet alleen de bomen te redden, maar ook de Seri snijtraditie te behouden. Recentelijk verschaftte de Alliance de Seri alternatieve snijbronnen: tague, een tropische palmpit uit Ecuador met een ivoor-achtige consistentie, en overtollige tropische hardhoutsoorten. De Mexicaanse ambachtsorganisatie, AMACUP, verschaftte Mexicaanse snijders tropisch hardhout. Mexicaanse snijders prefereren deze hardhouten omdat ze als ijzerhout bewerkt kunnen worden, wat ze een goed alternatief maakt.