Zeepsteen, potsteen, steariet en saponiet zijn hetzelfde type gesteente. Zeepsteen is een onzuivere vorm van talk, wat de textuur zeepachtig maakt. Zeepsteen wordt gebruikt als additief in verf, papier, linoleum, plastic, rubber, insecticiden en zelfs cosmetica. Zeepsteen is hittebestendig, wat betekent dat het niet brandt. Potten, lampen en kinderspeelgoed in het verleden zijn van zeepsteen gemaakt. Zeepsteen werd gebruikt in Inuit kunstbeitsels die terugdaten lang voor gedocumenteerde geschiedenis.
Zeepsteen beitselen vereist een beitel, hamer en raspels om stukken steen te verwijderen om een ontwerp te presenteren dat afwerking nodig heeft. Schuurtools zoals schuurpapier vereisen tonnen arbeid en geduld. Zeepsteen is een onvoorspelbaar materiaal. Het breekt in stukjes en het barst in de tegengestelde richting dan de gewenste. Het is beter om een kleinere beitel en lichter gewicht hamer te gebruiken dan zwaar zwaar apparatuur. Veel beeldhouwers gebruiken slijpmachines en boormachines om controle over de zeepsteen te krijgen.
Ruw beitselen is de eerste fase in sculpturen. Het gebruik van een beitel en hamer om een figuur uit te tikken zonder aandacht voor de detail van ogen, mond en haar maakt het werk sneller gaan. De beeldhouwer zal een viltstift gebruiken om een ruwe outline op de zeepsteen te tekenen, en dan met ruwe sneden zal de figuur zichtbaar worden. Alle delen zijn aanvankelijk bulkachtig (zoals schouders, armen en hoofd), maar met slijpen zullen de kenmerken van de figuur verschijnen. De kunstenaar roteert de steen tijdens ruw knippen; hij beweegt niet om de steen heen. Dit stelt een consistente slag in ruw beitselen toe.
Fijn beitselen omvat een kleinere beitel en zelfs een slijpmachine. De techniek begint met het hoofd en schouders en gaat dan naar beneden naar de rug, armen en benen in die volgorde. Slijpgereedschappen zijn handgehouden. De vooruitgang van het beitselen is veel zichtbaarder met het fijne beitselen, maar het proces is langzaam en pijnstakend. Elke snede is een detail dat je in of uit de steen wilt laten. Beginners knippen vaak te veel van de zeepsteen weg, waardoor de sculptuur beiseite gelegd wordt om later met een nieuw stuk zeepsteen opnieuw gedaan te worden.
Er zijn twee schuertechnieken in zeepsteen beitselen: droog en nat. Droog schuren gebruikt een raspel om depressies en bultjes glad te maken. Dan neemt een #50 korrel schuurpapier of staalwol eventuele groeven van de beitel en raspel weg. Nat schuren gebruikt een nat stenen slijper om grote bultjes te verwijderen en de natuurlijke kraken in de zeepsteen te gebruiken als middel om karakter toe te voegen aan de beitelde figuur. Nat schuren is rommelig en als de beeldhouwer niet ervaren is, kan te veel van de zeepsteen weggesneden worden en de sculptuur ruïneren.