Een rode haring is een valse leidraad die een mystery-schrijver bewust in een verhaal verwerkt om de lezer op het verkeerde been te zetten. Het kan de aandacht afleiden van de echte daderaan, het motief of de wijze van de misdaad. Net wanneer de lezer denkt dat alles uitgevogeld is, laat de schrijver meer informatie vallen, wat de lezer schudt en haar conclusies heroverwegen laat. Mystery-schrijven kun je zien als een kat-en-muisspel met je lezer. Je wil hun aanwijzingen geven, maar niet dat ze alles uitvinden voordat ze aan het einde komen.
Geef een personage een motief dat ze verdacht maakt. Misschien profiteerde het personage financieel van een ongeluk of dood in het verhaal, of misschien had het slachtoffer hun hotdogkraam vijftien jaar geleden met zijn tacotruck uit de markt gedreven. Wat de reden ook is, maak het zo geloofwaardig als het echte motief. Het mag niet opvallen als onwaarschijnlijk, anders werkt het niet als rode haring.
Waren er sigaretten gevonden op de misdaadplaats? Maak het personage een roker of ex-roker. Geef hen een tatoeage die lijkt op een ooggetuigenisverklaring. Zelfs als het personage een rode haring is, kan het nuttig zijn voor de plotvooruitgang en misschien helpen de echte mystery op te lossen. Misschien was de tatoeage een studentenverenigingstattoo die iedereen in een bepaald jaar kreeg, wat de lezer richting de oplossing duwt terwijl ze even misleid wordt.
Misschien schuilden ze in een steegje om contrabande acht-track-bandjes te scoren. Of misschien jaagde hun hond een rat na en belandden ze in een angstaanjagende steeg waar net iemand vermoord was. Je kunt de schijn van schuld creëren door iemand op een slechte plek op een ongeschikt moment te plaatsen.