Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Fictie

Basiselementen van kortverhalen

Kortverhalen hebben zes basiselementen, die ze allemaal delen met langere fictiewerken. Deze basiselementen zijn setting, conflict, plot, personages en personageontwikkeling, thema en perspectief. Alle verhalen hebben een of andere vorm van al deze elementen, hoewel niet noodzakelijk op de meest letterlijke manier. De hoofpersonages van een verhaal zouden bijvoorbeeld bacteriële cellen of meubelstukken kunnen zijn. Literatuur is flexibel en open voor experimenten.

Setting

De setting van een verhaal is meer dan alleen de fysieke locatie. Het omvat de tijd waarin het verhaal zich afspeelt, of het nu een uur of een leven beslaat, en of het plaatsvindt in moderne tijden, de toekomst of het verre verleden. Setting verwijst naar de wereld die de personages bewoonen, wat dingen omvat als weer, architectuur, sociale verwachtingen en juridische praktijken.

Conflict

Over het algemeen hebben alle verhalen een of ander soort conflict. Sommige conflicten zijn meer voor de hand liggend, duidelijk personages tegen elkaar, tegen de samenleving in het algemeen of tegen de natuur of een externe kracht. Andere conflicten zijn subtieler, plaatsvindend voornamelijk in het eigen hoofd van een personage: hun zelfbeeld, hun wereldbeeld, hun moraal, hun emoties. Het conflict in een verhaal is over het algemeen wat het interessant of boeiend maakt. Als er niets op het spel staat, is een verhaal doorgaans niet erg interessant, zelfs als het schrijven zelf goed is.

Plot

De plot van een verhaal bestaat uit al zijn gebeurtenissen, in chronologische volgorde uitgezet. Plot wordt vaak opgedeeld in vijf basissecties. Meeste verhalen volgen deze structuur. De eerste is de inleiding, wanneer de personages geïntroduceerd worden. Vervolgens komt de opbouwende actie, wanneer het conflict van het verhaal onthuld wordt en het echt op gang komt. Soms gebeurt dit direct aan het begin, wat de inleiding en opbouwende actie essentieel combineert. De climax van het verhaal is het meest cruciale punt, wanneer de conflict de een of andere kant kan oplopen en de personages getest worden. Sommige verhalen hebben meerdere kleinere climaxes. De vierde sectie is de afdalende actie, naarmate het conflict opgelost wordt of open blijft. Ten slotte is de laatste sectie de denouement, of het einde, wanneer de uiteindelijke uitkomst uitgelegd wordt – of voor de lezer open gelaten om te wonderen, afhankelijk van het verhaal.

Personages

Meeste verhalen hebben één of meer protagonisten, een andere manier van "hoofdpersonage" te zeggen (of personages). Sommige verhalen hebben duidelijk gedefinieerde antagonisten, of schurken, terwijl andere dat niet hebben. Soms is de grens tussen protagonist en antagonist vervaagd, zoals in het geval van een anti-held. Personages kunnen rond of plat zijn. Ronde personages zijn uitgewerkt alsof ze echte mensen zijn. De lezer krijgt veel realistische details over het personage. Platte personages zijn minder gecompliceerd en gestereotypeerd of gecaricatured. We zien ze niet van meer dan één hoek, ofwel omdat ze niet centraal belangrijk zijn, ofwel omdat de verteller zich alleen bezighoudt met één aspect van hun persoonlijkheid, ofwel omdat de narratieve modus satirisch of ironisch is. Personages kunnen ook dynamisch of statisch zijn. Dynamische personages veranderen naarmate het verhaal vordert. Ze leren nieuwe dingen, veranderen van mening, groeien als mens, rijpen, hebben togetherbrekingen, inzichten of epifanieën. Statische personages blijven min of meer hetzelfde gedurende het verhaal.

Thema

Thema is het meest abstracte van deze basiselementen. Thema is, essentieel, waar het verhaal over gaat. Dit suggereert niet dat alle verhalen over slechts één ding gaan of dat je, zodra je het thema van een verhaal hebt uitgevonden, een code hebt gekraakt of een probleem hebt opgelost. Thema's kunnen complex zijn, en het belangrijke bij het analyseren van literatuur is niet wat de thema's zijn, maar hoe ze gecreëerd en ontwikkeld worden. Thema is niet te verwarren met moreel – sommige verhalen hebben moraal, maar veel hebben dat niet. Alle verhalen hebben thema's. Thema's kunnen onder andere zijn: dood, verlossing, gendervoorotypes uitdagen, angsten overwinnen, vooroordelen, haat of de tekortkomingen van taal. Meeste verhalen kunnen getoond worden om meer dan één thema te hebben.

Perspectief

Perspectief is een kwestie van wie het verhaal vertelt en hoe. In een ik-verhaal is de verteller een personage dat het voornaamwoord "ik" gebruikt. Soms spreekt de verteller in de ik-vorm, maar de echte protagonist is een ander personage. In een tweede-persoonsverhaal gebruikt de verteller het voornaamwoord "jij" en spreekt de lezer direct aan, alsof hij of zij een personage is; dit perspectief is vrij zeldzaam. Derde persoon verwijst naar alle personages als "hij" of "zij" – de verteller is geen deel van de actie. Soms is een derde-persoonsverteller allwetend, wat betekent dat hij weet wat alle personages doen en zelfs beschrijft wat ze denken. Andere keren toont de verteller alleen dingen zoals ze gezien of gehoord zouden worden, maar gaat niet in de hoofd van de personages; dit heet "beperkt" derde-persoons perspectief. Er zijn veel manieren om met perspectief te experimenteren, en verschillende verhalen kunnen heel verschillende technieken hanteren, inclusief wisselen tussen vertellers of narratiemodi.

Fictie

Related Categories