Hoe Catharina de Grote's Regeerperiode Eindigde: Vredige Dood maar Structurele Gebreken die Toekomstige Crises Voedden
Catharina II (1729–1796) onderging geen dramatische val. Ze stierf vredig in haar slaap op 67-jarige leeftijd na 34 jaar als Keizerin. Toch zaaide haar regeerperiode langdurige onrust:
- Opstand van Poetsjoeg (1773–75): Massale boerenopstand onthulde de volatiliteit van leibeigenschap.
- Adellijke factievorming: Hofintriges en machtstrijden ontzettten de centrale autoriteit.
- Expansionistische oorlogen: Ottomaanse conflicten en Poolse verdelingen leegden de kas, provoceerden coalities.
- Economische stagnatie: Inflatie, corruptie, regressieve belasting hinderten ontwikkeling.
- Opvolgingsonzekerheid: Geen directe mannelijke erfgenaam; kleinzoon Alexander I opvolgde na elite-onderhandelingen.
Deze structurele gebreken – sociale ongelijkheid, fiscale zwakte, autocratische overmatigheid – barstten in 19e/20e-eeuwse crises uit. Catharina versterkte Russlands status, maar liet de fundamente broos achter.