Als je je zorgen maakt over de lengte van je ballade, heb je geluk: de ballade heeft geen vaste lengte. Het is gewoon een lied dat een verhaal vertelt met een specifieke strofvorm. Bij het schrijven van andere soorten teksten, zoals een brief of kort verhaal, werd je misschien geadviseerd te schrijven tot het klaar is. Op dezelfde manier moet een ballade precies zo lang zijn als het nodig is om het verhaal te vertellen dat je wilt vertellen.
Hoewel ballades zo lang of kort kunnen zijn als een schrijver wil, is de balladestrofe eenvoudiger te kwantificeren. De typische strofe is een kwatrijn – dat wil zeggen, het heeft vier regels – en de tweede en vierde regels rijmen. De eerste en derde regels hebben meestal vier beklemtoonde lettergrepen, terwijl de tweede en vierde er drie hebben. De eerste strofe van de Schotse ballade "Sir Patrick Spens" vertoont dit patroon: "De koning zit in Dumferling stad, / Drinkt de bloedrode wijn: / 'O waar vind ik een goede zeeman, / Om dit schip van mij te varen?'
Volksballades, of populaire ballades, werden traditioneel mondeling doorgegeven, zoals andere soorten volksliederen. Ze variëren van een paar strofen tot meer dan 50 strofen lang. M.H. Abrams beschrijft hun verhalende stem als "dramatisch, gecondenseerd en impersoneel," springend recht in de centrale actie zoals "Sir Patrick Spens" doet en levendige beelden gebruikend in plaats van lange beschrijvingen. Als meeste liedjes gebruiken volksballades vaste zinnen en herhaling om luisteraars te helpen het verhaal te onthouden en te reciteren. Bijvoorbeeld, de vierde regel van elke strofe in volksballades is vaak hetzelfde, of bijna zo.
Uit de volksballadetraditie groeiden de grote literaire ballades van de 19e eeuw. Veel van deze ballades bewaarden de strofvorm en verhalende stijl van hun volksverwanten, maar omdat deze gelezen werden in plaats van gezongen, was memorisatie geen limiet meer voor de lengte. Een van de bekendste ballades uit de Romantiek, Samuel Taylor Coleridges "The Rime of the Ancient Mariner," is 626 regels lang. Toch zijn veel veel korter, zoals John Keats' "La Belle Dame sans Merci" of William Wordsworths "We Are Seven."
Een hele reeks muzikale artiesten in de VS hebben liedjes geschreven in de balladetraditie, weer variërend in lengte. Deze liedjes waren met name populair in de jaren 60 en '70 sociale protestbewegingen. Joan Baez' negen-strofen "Barbara Allen" volgt de balladevorm nauwgezet, net als Bob Dylans 30-strofen "Bob Dylan's 115th Dream" en Woody Guthries 11-strofen lied "Pretty Boy Floyd": "Ja, zoals ik door deze wereld heb gedwaald, / Heb ik veel grappige mannen gezien; / Sommen beroven je met een zesloper, / En anderen met een vloeistift."