Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

Natuur vs. beschaving in de poëzie van Robert Frost

Robert Frost is uniek in dat zijn inhoud modern is maar zijn techniek geïnformeerd is door 19e-eeuwse tradities, in tegenstelling tot zijn experimentele vrije-vers tijdgenoten William Carlos Williams en Ezra Pound. Frosts gedichten zijn studies in contrasten, gelijkend op de dichotomieën in zijn satirische apocalyptische gedicht "Fire and Ice." Zijn poëzie onderzoekt contrasterende meningen, zoals het belang van de natuur, met name in hoe die zich verzet tegen zowel de mensheid als de beschaving, toch troost en kennis biedt.

Mensheid versus Natuur

Eén van Frosts bekendste gedichten, "Mending Wall," werd gepubliceerd in zijn tweede bundel, "North of Boston." Het vat veel van wat Frost problematisch vond in menselijke interactie samen: de behoefte om de natuurlijke wereld in eigendomsdomeinen op te delen. Als hij schrijft "Something there is that doesn't love a wall, / That sends the frozen-ground-swell under it," beschrijft de verteller de reactie van de natuur op de menselijke impositie, in dit geval de behoefte om een deel van de natuur af te grenzen. In "Stopping by Woods on a Snowy Evening," erkent de verteller dat zelfs de bossen nu eigendom zijn, van iemand die "in het dorp woont," in dit geval misschien een afwezige grondbezitter.

Beschaving versus Natuur

Frost is bekend om het realisme en regionalisme van zijn poëzie. Zijn gedichten zijn typisch gevestigd in New Hampshire of Vermont, en zijn vertellers zijn meestal robuuste individualisten. Ze staan in oppositie tot de krachten van de moderniteit, met name het idee dat beschaving gemeenschap zou brengen. In veel gevallen moeten ze de conventies van de beschaving verwerpen en zich in plaats daarvan richten op het wonder van de natuurlijke wereld, die vaak lessen voor mensen bevat, zoals in "Birches," waar de verteller leert over veerkracht uit zijn overweging hoe berkjes buigen maar niet breken. Veel van Frosts gedichten worden verteld door eenzame figuren in een natuurlijk landschap.

Natuurs twee gezichten

Voor Frost is natuur, net als poëzie, over de zintuigen, en moeten mensen gevoelig zijn voor zijn wonderen. Zijn gedichten verkennen de relatie tussen mensen en de Aarde, of meer specifiek, tot zijn bodem, de producent van alles wat gezond en goed is – hoewel te veel overvloed vermoeiend kan zijn, zoals in "After Apple Picking." Frosts poëzie kijkt naar de complexiteiten van de natuurlijke wereld, die ook onontzienlijk en dodelijk kan zijn, vooral als het individu geconfronteerd wordt met destructieve natuurkrachten. Het gedicht "Design" vertelt het dodelijke lot van een individuele mot in een spinweb, en "Once by the Pacific" schetst een apocalyptisch portret van de wreedheid van de natuur. Hoewel beide gedichten een ironische afstand van de verteller delen, eindigen ze allebei op een sombere noot.

Vorm en Inhoud

Frosts poëtische techniek spiegelt zijn thematische zorg over de verschillen tussen wat natuurlijk en kunstmatig is. Hij gebruikte vaak opgelegde, kunstmatige traditionele meter, maar zou deze juxtaponeren tegen de omgangstaal, of natuurlijke taal, die een ander spraakritme heeft. Zijn vertellers gebruiken niet de intellectuele, filosofische of academische stem geassocieerd met Wallace Stevens, Pound of T.S. Eliot; eerder worden zijn gedichten verteld als gesprek door de typische zachtsprekende, met-beide-benen-op-de-grond staande Nieuw-Engelander.

Nalatenschap

Hoewel Frost moeite had zijn gedichten vroege op te publiceren, is hij gelijkgesteld aan modernistische Amerikaanse poëzie. Volgens de Poetry Foundation website heeft hij de Pulitzerprijs meer dan een keer gewonnen, en op een gegeven moment werd hij beschouwd als de onofficiële dichter des vaderlands van de Verenigde Staten. Vermont heeft een berg naar hem vernoemd. De dichotomieën in zijn thematische zorgen en technieken maken hem een unieke stem in het modernisme.

Poëzie

Related Categories