De Ol' Higue (Old Hag) ontleent aan Jamaicaanse en Barbadiaanse volksgeloof – een "soucouyant" of "hag" in de Caraïbische voodoo/obeah-traditie. 's Nachts schuilt ze haar gerimpelde vel (verstopt in een mortel of katoenboom), transformeert in een vuurbal of vogel, en dringt ze in slachtoffers' huizen om hun bloed of levenskracht te zuigen. Bij dageraad moet ze terugkeren in haar afgelegde vel. Als zout of peper op het verlaten vel wordt gestrooid, kan ze er niet meer in en sterft ze. Het gedicht verpersoonlijkt deze mythiek, gevent de monster een stem – moedig, trotzig, gevangen in haar parasitair bestaan.