Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

Wat voor poëzie schreef W.H. Auden?

W.H. Auden schreef toneelstukken, kritiek en libretto's voor muziek, maar wordt herinnerd voor zijn poëzie. Zijn gedichten verschillen van die van zijn recente voorgangers zoals William Butler Yeats omdat Auden de romantische, of persoonlijke houding vermijdt, en in plaats daarvan kiest voor ironische afstand, wat zijn poëzie meer satirisch, soms sardonisch maakt. Zijn thema's omvatten moraliteit, politiek en de valkuilen van de moderne wereld.

Modernistische houding

Audens modernistische tijdgenoten zoals T.S. Eliot en Wallace Stevens waren bekend om hun pogingen tot analytische helderheid in hun gedichten. Auden streefde eveneens naar orde in zijn poëzie, die bekend was om zijn academische of intelligente stem, vaak refererend aan psychologie of wetenschap, beide fascineren de dichter. Vergelijkbaar met modernistische tijdgenoot Ezra Pound, was Auden bezig met sociale, politieke en economische kwesties, met name met de problemen van het fascisme en de dreiging van de Tweede Wereldoorlog. In het boek "Journey to War," satirisert zijn gedicht "In Time of War" de moderne wereld, die leek zijn rationaliteit te verliezen.

Vroege gedichten

Volgens The Poetry Foundation website, werd Audens eerste gedichtenbundel gepubliceerd door mededichter Stephen Spender in 1928. Deze gedichten tonen Auden die terugkijkt naar zijn voorgangers, zoals Thomas Hardy, voor stijl. De gedichten zijn bekend om hun beeldende en korte aard, veel van hen lijken fragmenten. Ze zijn ook geschreven in plaatselijke omgangstaal, een techniek die zich over zijn carrière zou evolueren naarmate zijn reizen zijn gedichten zouden beïnvloeden. Zijn vertrek uit Engeland om VS-burger te worden in 1939 veranderde zijn stijl.

Rijpere stem

Terwijl zijn vroege gedichten idiosynkratische en private ideeën bevatten die Auden deelde met zijn Oxford-vrienden, toonde zijn eerste Amerikaanse bundel, "Another Time," een rijpere stem. De gedichten "September 1, 1939" en "Musee des Beaux Arts" werden twee van zijn bekender stukken. Hij zou binnenkort een reputatie opbouwen als een van de beste moderne dichters in de Engelse taal en won de Pulitzerprijs voor het boek "The Age of Anxiety," dat bezig was met de Tweede Wereldoorlog. Auden liet de omgangstaal van zijn vroege poëzie achter zich en begon te experimenteren met de muzikale regel en met afgeleide stijlen gebaseerd op Angelsaksische poëzie. Poets.org wijst erop dat Auden witzig was in zijn verzen, en hij nam vaak andere schrijfstijlen na om zijn eigen stem te creëren.

Thematische zorgen

Auden was meest bezorgd over de plaats van de mens in de moderne samenleving, die hij satirisert in "The Unknown Citizen," een gedicht dat zowel licht komisch in toon is als ontzettend in implicatie, omdat het benadrukt hoeveel de overheid en private industrie betrokken is in ons privéleven. Auden schreef ook hoogst geïntellectualiseerde biografische gedichten, zoals "In Memory of Sigmund Freud" en "In Memory of W.B. Yeats." Deze zijn ontheemd van zijn typische ironische houding, dienend meer als hulde aan mensen die Auden briljante, rationele geesten vond. Veel van zijn gedichten kijken nostalgisch terug naar een rationeler tijd, zoals in "The Shield of Achilles," de toestand van de moderne wereld beklagend.

Latere verzen

Auden eindigde zijn schrijfcarrière met drie grote poëziebundels, "City without Walls," "Epistle to a Godson" en "Thank You, Fog." Op dat moment werd hij bekritiseerd voor de idiosynkratische technieken waarmee hij experimenteerde. Zijn voorstanders argumenteren, volgens The Poetry Foundation website, dat zijn latere gedichten "van een hoogst originele en rijpe intellect zijn." Poets.org stelt dat Auden "een grote invloed is op opvolgende generaties dichters aan beide kanten van de Atlantische Oceaan."

Poëzie

Related Categories