Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

Modernistische ideeën in Yeats' poëzie

William Butler Yeats, door geleerden beschouwd als een van de grootste 20e-eeuwse dichters, geloofde stevig in het schrijven van poëzie die zijn Ierse wortels bevestigde. Zijn gedichten worden geïnformeerd door Ierse personages, legenden, helden en mythologieën, evenals een aantal occulte, spirituele en astrologische theorieën waaraan hij zich hield. Hoewel hij poëtisch in de voetsporen trad van de romantische dichters John Keats, William Wordsworth en William Blake, concentreerde hij zich op regionale beelden, zoals de modernisten.

Technieken

Toen hij in de jaren 1890 begon te publiceren, was hij geïnteresseerd in poëtische techniek, en co-fondeerde de Rhymers' Club om een vereniging van gelijkgestemde dichters te creëren. Hij verlaten snel de ingewikkelde, gestileerde technieken van zijn eerste poëziebundel, "The Wind among the Reeds," en koos in plaats daarvan voor colloquiale ritmes en spraakpatronen. Deze technieken zouden later opduiken bij modernistische dichters zoals W.H. Auden, William Carlos Williams en Robert Frost, ook bekend om hun gebruik van een regionale leken-dictie.

Metatekstualiteit

Als modernisten Williams, T.S. Eliot en Ezra Pound, was Yeats' poëzie vaak zelfbewust, in sommige gevallen nemend het idee van techniek als onderwerp. Hoewel hij niet het soort grote verklaring maakte als Williams met zijn "no ideas but in things," gevonden in het gedicht "A Sort of a Song," schreef Yeats wel gedichten die zijn persoonlijke stijl op kleine niveaus aanspreken, zoals "A Coat," waarin hij aankondigde dat hij zou stoppen met het informeren van zijn gedichten met wat hij "oude mythologieën" noemde. Als Williams en H.D. (Hilda Doolittle), koos hij ervoor om zich uit te drukken in een vereenvoudigde versvorm.

Politiek

Modernistische dichters verschillen sterk van de Romantici en Victorianen in dat ze noch de persoonlijke, bekennende expressies van de eerstgenoemden, noch de nationalistische poëzie van de laatstgenoemden kozen. Eerder gingen ze snel de politiek van de dag bevragen, vooral als het om oorlog en opstand ging, zoals in Yeats' "The Second Coming," geschreven kort na de Eerste Wereldoorlog. Yeats' "Easter, 1916," een van zijn bekendste gedichten, uit tot zijn bewondering voor Ierse revolutionairen zoals John MacBride, die betrokken was bij de mislukte Paasopstand van 1916 en later geëxecuteerd werd. De "verschrikkelijke schoonheid" die in het gedicht geboren wordt, dient bijna als een dreiging tegen het Brits imperialisme, en verwijst misschien naar Yeats' eigen beslissing om terug te keren naar Ierland uit Engeland en zijn thema's op Ierse kwesties te concentreren.

Energie

Yeats was volledig tegen het type overmatig geïntellectualiseerde en geobjectiveerde poëzie dat het handelsmerk was van de T.S. Eliot-school. In plaats van Eliots objectieve correlatie te omarmen zoals Auden en Pound, beschouwde hij die stijl als obscuur en verduisterend. Hij mocht Eliots "The Waste Land" niet, omdat hij het te droog en quasi-intellectueel vond. Als reactie streefde hij ernaar om poëzie te creëren die gebaseerd was op energie en opwinding, niet op wetenschappelijke objectiviteit. Hij geloofde wel in de modernistische techniek van het persoonlijke nemen en een manier vinden om het universeel te maken door poëzie.

Herwaardering

Yeats ontving de Nobelprijs voor Literatuur in 1923. Sommige van zijn poëziebundels, naamelijk "The Tower" en "The Wild Swans at Coole" worden gerekend tot de beste van de 20e eeuw. In zijn latere jaren, na gekozen te zijn voor een politieke functie, begon hij literaire moderniteit met een gevoel van nostalgie te bekijken, maar volgens The Poetry Foundation had het geen aantrekkingskracht meer voor hem; hij ontwikkelde een voorkeur voor traditionele rijn en strikte strofen die tegen de tenten van moderne poëzie ingingen.

Poëzie

Related Categories