Hoewel de sonnetten misschien William Shakespeares beroemdste gedichten zijn, schreef hij gedichten in veel genres. Shakespeare gebruikte alliteratie, of de herhaling van medeklinkers aan het begin van beklemtoonde lettergrepen, tot een wijd uiteenlopende effecten in elk type genre.
Alliteratie is rijkelijk aanwezig in Shakespeares 154 onafhankelijke sonnetten. De sonnetten gebruiken vaak sterke alliteratie in de eerste, vijfde, negende, dertiende en veertiende regels om de verdeling van Shakespeareaanse sonnetten in drie kwatrijnen en een eindcouplet te benadrukken, hoewel het overal kan voorkomen om ideeën te benadrukken en regels memorabel te maken. Bijvoorbeeld, Sonnet 12 begint met, "When I do count the clock that tells the time," wat "C" en "T" alliteratie introduceert in een regelmatige staccatobeat als het tikken van een klok.
Afgedrukt met de sonnetten, valt het 329-regels gedicht "A Lover's Complaint" passend genoeg in het genre van "klachtgedichten" populair in de vroege 17e eeuw. Zittend buiten, observeert de verteller een vrouwelijke spreker die haar verlies van maagdelijkheid aan een oude man beklaagt. Het gedicht gebruikt alliteratie om de gladde praat te oproepen die de vroeger minnaar van de vrouw gebruikte om haar te overtuigen, met name met "S" klanken. Bijvoorbeeld, hij eindigt zijn bod om haar gunsten met een smeekbede dat ze zal geven "soft audience to my sweet design, / And credent soul to that strong-bonded oath / That shall prefer and undertake my troth."
Sonnetten en liedjes komen in veel van Shakespeares toneelstukken voor, en deze gedichten bevatten vaak alliteratie. "Romeo and Juliet," bijvoorbeeld, begint met een sonnet dat de plot van het stuk vooruit doet, met deze regels met "F" en "L" alliteratie: "From forth the fatal loins of these two foes / A pair of star-crossed lovers take their life." In "As You Like It," gebruikt Amiens ook "F" alliteratie in de refrein van zijn lied dat relaties bekritiseert: "Most friendship is feigning, most loving, mere folly." De letter "F" is een frikatief geluid, dus de alliteratie in beide voorbeelden geeft hen een sistende kwaliteit die thematisch past bij de tragedie van "Romeo and Juliet" en de ironische herziening van "friendship" en "loving" in "As You Like It."
Shakespeare schreef ook poëzie voor specifieke gelegenheden, of "gelegenheidsgedichten," zoals elegieën en epitafen. De kortheid van deze stukken maakt hun gebruik van alliteratie nog opvallender, en het poëtische middel maakt de poëzie hoogst memorabel. Zijn "Verses upon the Stanley Tomb at Tong," in een grafsteen gehakt, eindigen met sterke "S" alliteratie: "When all to time's consumption shall be given, / Stanley for whom this stands shall stand in heaven." En "Upon the King," dat op de voorblad voor een editie van King James I's werken verscheen, begint met, "Crowns have their compass; length of days, their date; / Triumphs, their tombs; felicity, her fate."