In Lewis Carrolls Alice's Adventures in Wonderland stelt de Dolle Hutter deze beruchte raadsel - maar wanneer hij gedwongen wordt tot een antwoord, levert hij een heerlijk onzinachtige "oplossing":
"Omdat het een paar noten kan produceren, hoewel ze erg plat zijn; en het wordt nooit met het verkeerde uiteinde voorop gezet!"
Deze grap-volle non-sequitur ("noten" = muzikale noten / geschreven notities; "plat" = muzikaal plat / fysiek plat; "verkeerde uiteinde voorop" = pennib / raafs bek) is bewust absurd. Carroll bedoelde oorspronkelijk dat het raadsel geen antwoord had - het was een satirische aanval op de menselijke drang om zin te zoeken in onzin. De Huttons "antwoord" vangt perfect de speelse ondermijning van logica in het boek.