Een sociaal gedicht is een verswerk expliciet geschreven om een boodschap over de samenleving te brengen, maatschappelijke structuren te bekritiseren of brandende maatschappelijke kwesties te belichten. Het fungeert als poëtische maatschappijkritiek, met als doel bewustwording te wekken, gedachten te stimuleren en verandering te inspireren.
Armoede, ongelijkheid, klasse-strijd, rasselijke onrechtvaardigheid, kolonialisme, genderdiscriminatie, arbeidsuitbuiting, milieuvernietiging en politieke corruptie.
Sociale gedichten gebruiken metafoor, allegorie, symbolisme, satir, ironie, juxtaposities en directe aanspraak om abstracte onrechtvaardigheden tastbaar en memorabel te maken. De esthetische vorm versterkt de ethische lading.
Vanaf William Blakes London tot Langston Hughes' Let America Be America Again tot hedendaagse spoken word, blijft het sociale gedicht een vitaal instrument van geweten.