Shakespeares Bronnen voor Julius Caesar: Plutarchus & Suetonius
Shakespeare baseerde Julius Caesar niet op een enkele dichters werk. In plaats daarvan trok hij voornamelijk uit twee grote historische bronnen:
- Plutarchus' Lives of the Noble Greeks and Romans (specifiek de levens van Julius Caesar, Brutus en Marcus Antonius), benaderd via Thomas Norths Engelse vertaling uit 1579. Dit leverde de narrative ruggengraat, karakterschetsen en veel dramatische scènes.
- Suetonius' The Lives of the Twelve Caesars (met name de Life of Julius Caesar), die kleurrijke anekdotes, fysieke details en domestieke bijzonderheden leverde die de dramatisering verrijkten.
Shakespeare comprimeerde tijdlijnen, bedacht scènes (zoals de vergadering van de samenzwerers in het tent), en verhief de retoriek - maar het historische skelet komt overwegend van deze twee Romeinse biografen.