Poëzie is de uitdrukking van jezelf, emoties, gedachten en meningen. Terwijl de inhoud, lengte, complexiteit en creativiteit van een gedicht door jou worden bepaald, zijn er veel gangbare poëziestijlen en elementen die je helpen bij het structureren. Je kunt diepgang en textuur toevoegen door concrete, beschrijvende woorden, sensorische details - zoals zicht, geluid en smaak - en metaforen of vergelijkingen die je onderwerp met veelvoorkomende objecten verbinden.
Oorspronkelijk uit Japan, is de haiku een eenvoudige gedichtvorm die zich richt op natuur of natuurgerelateerde thema's. Een haiku bestaat uit drie regels: 5 lettergrepen in de eerste, 7 in de tweede, en 5 in de derde regel - in totaal 17 lettergrepen.
In een acrostisch gedicht vormen de eerste letters van elke regel verticaal een woord, vaak het onderwerp. De volgende letters en woorden op elke regel beschrijven het onderwerp. Als je een gedicht schrijft over een meisje genaamd Karen, zet je de letters van haar naam verticaal en begint elk woord dat 'Karen' beschrijft met de bijpassende letter.
Afhankelijk van je inhoud en publiek kun je concrete poëzie overwegen. Hierbij volgen woorden en regels de contour van een vorm, meestal een idee of object uit de inhoud. Een gedicht over een boom kan de stam verticaal in korte, even segmenten weergeven, en de takken in langere, gekromde lijnen.
Vrije verzen is een cathartische schrijfvorm zonder vast rijmpatroon, maat of structuur. Nadruk en betekenis worden uitgedrukt door leestekens, variërende regellengtes, zinstructuur en woordkeuze. Je bent vrij te bepalen welke woorden hoofdletters krijgen, hoe het gedicht gestructureerd is en hoe onderwerp en details door het stuk vloeien.
Rijmen wordt in veel gedichtstijlen gebruikt, inclusief traditionele als sonnetten. Volgens Creative Writing Now dient rijm verschillende doeleinden: het voegt ritme en musicaliteit toe, wat prettig luistert. Het creëert ook vloeiendheid en verbinding tussen regels, wat de betekenis en beeldvorming verdiept en de lezer betrokken houdt.
Rijmschema's kunnen echte rijmen omvatten (precies gelijk, zoals 'kat' en 'mat') of scheve rijmen (vergelijkbare klinkers, niet exact, als 'weg' en 'zeg'). Patroenen variëren ook: de eerste regel kan rijmen met de derde en de tweede met de vierde, of de eerste met de laatste terwijl de middelste twee niet rijmen.