Beeldvorming kan worden gezien als schilderen met woorden. Hoewel het in proza gebruikt wordt, steunt poëzie er zwaarder op. Dichters gebruiken de verschillende vormen van beeldvorming om lezers via hun verbeelding in gedichten te transporteren. Er zijn zeven typen poëtische beeldvorming, elk appellend aan een andere zin of manier van de wereld ervaren.
Visuele beeldvorming gebruikt beschrijvingen om een scène voor de lezer te creëren. Een voorbeeld is de zin '[t]o watch his woods fill up with snow' in Robert Frosts gedicht 'Stopping by Woods on a Snowy Evening'. Met visuele beeldvorming biedt de schrijver een scène die de lezer zich kan voorstellen.
Auditieve beeldvorming gebruikt een beschrijving om geluiden aan de lezer over te brengen. De zin '[t]he falcon cannot hear the falconer' in het gedicht 'The Second Coming' van W.B. Yeats is een voorbeeld van auditieve beeldvorming.
Olfactoire beeldvorming beschrijft een geur aan de lezer. De zin '[a] scent of ripeness from over a wall' in Robert Frosts gedicht 'Unharvested' is een voorbeeld van olfactoire beeldvorming.
Tactiele beeldvorming beschrijft hoe iets wordt waargenomen door het tastzin, inclusief warmte, koude, zachtheid, hardheid, droogte of vochtigheid. Een voorbeeld is de beschrijving van Porphyria die 'the cheerless grate / Blaze up, and all the cottage warm' maakt in 'Porphyria's Lover' van Robert Browning.
Gustatoire beeldvorming verwijst naar de beschrijving van hoe iets smaakt in een gedicht. John Keats spreekt bijvoorbeeld van 'hazel shells / With a sweet kernel' in een beschrijving van vruchten en groenten in zijn gedicht 'To Autumn'.
Organische beeldvorming is een beschrijving van een fysieke sensatie, zoals honger, dors, pijn of vermoeidheid. Een voorbeeld is te vinden in de regels: 'My instep arch not only keeps the ache, / It keeps the pressure of a ladder-round' in Robert Frosts gedicht 'After Apple-Picking'. Deze woorden brengen aan de lezer de sensatie over van nog steeds de leersteg te voelen in zijn voet.
Kinesthetische beeldvorming verwijst naar beweging of spanning extern aan de spreker in het gedicht. Met andere woorden, het beschrijft buitenbeweging of spanning in plaats van intern. Een goed voorbeeld is in 'Porphyria's Lover': 'The sullen wind was soon awake, / It tore the elm-tops down for spite, / And did its worst to vex the lake.'