Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

Een ode versus een elegie

Odes en elegieën zijn typen lyrische poëzie die rouw of verlies uiten, hetzij bij het overlijden van een individu, hetzij in erkenning van een meer abstracte of meta-fysieke verlies. Beide vormen hebben hun oorsprong in de lyrische poëzie van het oude Griekenland. De traditionele ode is meestal langer dan de elegie en heeft een meer formele en uitgebreide stijl. Tijdens de Romantische periode waren dichters zoals John Keats bekend om meditatieve odes die de dichter toelieten zijn eigen gedachten en gevoelens uit te drukken.

Lyrische poëzie

Zowel de ode als de elegie zijn vormen van Westerse lyrische poëzie. Volgens de 'Norton Anthology of Poetry' is het woord 'lyrisch' een verwijzing naar de lyra, een muziekinstrument bedoeld om dit type gedicht te begeleiden. Het hedendaagse lyrische gedicht is relatief kort en persoonlijk, het uitdrukt de emoties en bezorgdheden van een spreker in plaats van een dramatisch vertellen. Verschillende dichters hebben lyrische gedichten geschreven sinds hun oorsprong in het oude Griekenland, maar de stijl was met name populair tijdens de Romantische beweging in de 19e eeuw.

Odes

Een traditionele ode is langer dan het gemiddelde lyrische gedicht en heeft een zeer verheven en uitgebreide stijl. De structuur van een ode is vaak complex door ingewikkelde strofpatronen. Qua onderwerp richt een zich doorgaans op het loven en verheerlijken van een specifiek persoon of object. Brooklyn College's 'Guide to the Study of Literature' noemt de Romantische periode bijzonder opmerkelijk in het bevorderen van de meditatieve ode, die de gevoelens en gedachten van de spreker over het onderwerp benadrukt. Romantische dichter John Keats is bekend om zijn odes, waaronder 'Ode to a Nightingale' en 'Ode on a Grecian Urn'.

Elegieën

In tegenstelling tot de ode, richt een elegie zich meestal op persoonlijke rouw en verlies. De typische elegie bestaat uit drie delen: een klagelied dat het verliesgevoel uitdrukt, een segment van lof voor het onderwerp, en een conclusie die een gevoel van troost biedt aan de luisteraar. Dichters W.H. Auden's elegie 'In Memory of W.B. Yeats' verdeelt deze drie segmenten expliciet in verschillende subsecties van het gedicht. De dood die een moderne elegie inspireert, kan het letterlijke overlijden van een individu zijn, of een abstract of meta-fysiek verlies.

Odes en elegieën identificeren

Om snel te differentiëren tussen een ode en een elegie, lees het gedicht snel door. Een ode bestaat voornamelijk uit lof en meditatie doorheen, en is meestal geschreven in een meer formele en uitgebreide stijl, met weinig persoonlijke commentaar. Een elegie begint meestal met een klagelied dat rouw en verlies uitdrukt, en een conclusie die troost biedt aan de lezer. De midden- en einddelen van beide gedichten kunnen zeer vergelijkbaar zijn, aangezien de elegie doorgaat met het loven van de overledene en een conclusie biedt.

Poëzie

Related Categories