Maat - van het Griekse woord "metron," wat "maat" betekent - is de ritme van een gedicht. Het verwijst naar de herhaling van standaard klanken in elke regel en de combinatie van beklemtoonde en onbeklemtoonde lettergrepen die een specifiek tempo geeft. Maat is een belangrijk kenmerk van de meeste gedichten, en een populair type maat is jambische maat.
Een jambische voet is de basismetrische eenheid van de jambische maat. Het bestaat uit twee lettergrepen, een onbeklemtoonde en een beklemtoonde. De ritme van een jambische voet klinkt als: da-DUM.
Wanneer vier jambische voeten samen worden gevoegd, een poëtische regel vormend, heet de maat jambische tetrameter. Het volgt de ritme da-DUM da-DUM da-DUM da-DUM, waar "de" de onbeklemtoonde lettergreep is en "DUM" de beklemtoonde.
Wanneer vijf jambische voeten samen worden gevoegd om een regel te vormen, maar de dichter volgt geen specifiek rijmpatroon, heet de maat jambische pentameter, of vrije verzen. Jambische pentameter is het meest populaire type jambische maat. Het volgt de ritme da-DUM da-DUM da-DUM da-DUM da-DUM.
Jambische maat is een populaire maat in poëzie, en jambische pentameter is de meest gebruikte vorm. De auteur die het meest wijd wordt geassocieerd met deze maat is William Shakespeare, die de meeste van zijn sonnetten en veel van zijn toneelstukken in jambische maat schreef. Het bestuderen van jambische pentameter helpt lezers de structuur van Shakespeare's werken beter te begrijpen.