Schrijven kent veel paden: boek, gedicht, krant. Literaire middelen – metafoor, simile, hyperbole – worden overal gebruikt. Alliteratie betekent: een reeks woorden begint met hetzelfde klank. Verbind ze tot een gedicht dat dubbel kan doen als tongbreker. Er zijn geen vaste regels, maar alliteratie geeft je gedicht een eigen draai.
Ken de definitie. Alliteratie = herhaling van gelijke klanken aan het begin van opeenvolgende woorden. Zowel medeklinkers als klinkers kunnen, mits de klank hetzelfde is. Voorbeelden: "fluisterend wandelen", "elk entity evolueert", "nooit nummelen knielen".
Kies een klank voor je gedicht. Blijf bij één klank of meng er meerdere.
Let op: dezelfde letter ≠ dezelfde klank. "Knoop en vlieger", "snijden en zeker", "aap en aal" zijn geen alliteratie – de klanken verschillen.
Schrijf eerst allitererende voorbeelden. Lees ze hardop om het geluid te horen.
Schrijf je gedicht met alliteratie in gedachten. Niet elke regel hoeft allitererend. Voorbeeld:
Zij vluchtte en vond vluchtige vrijheid,
Maar rende terug naar haar ketenen,
Haar hart had niet goed gehelen, en vreesde de gevolgen.
Regel 1 en 3 allitereren (v/f, h), regel 2 en 4 niet.
Lees hardop om klank, ritme en vloei te checken.