Epische poëzie is een vorm van schrijven met wortels die terugstrijken tot de oudheid. Het kan opgeschreven worden of uitgevoerd als onderdeel van een mondelinge traditie. Epische gedichten zijn onder de vroegste literaire werken, en beroemde epische gedichten zoals "De Ilias" en "Beowulf" hebben een enorme impact gehad op de wereldcultuur.
Een episch gedicht is een lang narratief gedicht. Het gaat doorgaans over een of meer helden en is gericht op de grote daden van helden en goden in plaats van alledaagse zaken. Epische gedichten kunnen worden onderverdeeld in kleinere secties, zoals de 24 boeken van "De Ilias". Epieken die voortkomen uit een mondelinge traditie worden soms primaire epieken genoemd, terwijl gedichten die bewust op deze traditie voortbouwen secundaire of literaire epieken worden genoemd.
Epische poëzie is een divers veld, maar er zijn enkele algemene technieken die in epische gedichten terug te vinden zijn. Veel epische gedichten beginnen bijvoorbeeld "in medias res", in het midden van de actie. Veel epische gedichten maken ook gebruik van herhaalde beschrijvende zinnen genaamd epitheta. Homer noemt de dageraad bijvoorbeeld vaak "rozevingerig", of verwijst naar Achilles als "snelvoetig". Deze standaardbeschrijvingen maakten het makkelijker om mondelinge poëzie te memoriseren of zelfs op de spot te componeren.
Het vroegst bekende epische gedicht is de "Epos van Gilgamesh", een van de eerste geschreven literatuurwerken. Vroegere versies van dit gedicht dateren uit de derde millennium v.Chr. De epische gedichten van Homer dateren uit de 8e eeuw v.Chr. en vertellen het verhaal van de Trojaanse Oorlog en de gevolgen. Andere beroemde epieken zijn "Beowulf", het verhaal van een heldhaftige strijder die strijdt met een reeks monsters. Dit anonieme werk is een van de vroegste werken van de Engelse literatuur.
De epische traditie is levendig en wel in moderne poëzie. G.K. Chesterton en Ezra Pound schreven beide epische poëzie in de vroege 20e eeuw, bewust voortbouwend op en reagerend op vroege epieken. Later 20e-eeuwse epische dichters zijn onder andere Derek Walcott, wiens episch gedicht "Omeros" voortbouwt op het werk van eerdere epische dichters zoals Homer, Dante en Virgilius om een geschiedenis van het eiland St. Lucia te presenteren waarin het eiland zelf als de held kan worden gezien.