Meter verwijst naar de organisatie van beklemtoonde en onbeklemtoonde lettergrepen in Engelse versregels. Meter wordt bepaald door te luisteren naar welke lettergrepen in een regel benadrukt (of beklemtoond) zijn en welke niet. Hoewel niet alle Engelse poëzie in een specifieke meter geschreven is, heeft metrische vers een sterke geschiedenis in de Engelse poëzie. Er zijn vier basismeters in het Engels: jambisch, trochaïsch, anapestisch en dactylisch.
Een jambische regel is georganiseerd in eenheden van één onbeklemtoonde en één beklemtoonde lettergreep. Hier is een voorbeeld uit Shakespeares "Sonnet No. 75":
"That time of year thou mayst in me behold."
In deze regel zijn de lettergrepen "time", "year", "mayst", "me" en het "hold" deel van "behold" allemaal beklemtoond (of benadrukt), terwijl de andere lettergrepen minder benadrukt zijn. De woorden "that time" vormen één jambische voet, wat één eenheid van onbeklemtoonde en beklemtoonde lettergrepen betekent. Jambussen zijn twee-lettergrepen meters. Jambische meter is de meest voorkomende natuurlijke meter in de Engelse taal.
Trochaïsche meter is het tegenovergestelde van jambisch, met één beklemtoonde en één onbeklemtoonde lettergreep, zoals gedemonstreerd in een regel uit "A Psalm of Life" van Henry Wadsworth Longfellow:
"Tell me not in mournful numbers."
In deze regel zijn de lettergrepen "tell", "not", "mourn" en het "num" deel van "numbers" allemaal benadrukt, terwijl de anderen minder benadrukt zijn. De trochee is een twee-lettergrepen meter.
Een anapestische voet bestaat uit twee onbeklemtoonde lettergrepen gevolgd door één beklemtoonde lettergreep, wat het een drie-lettergrepen meter maakt. Deze regel uit "Break, break, break" van Alfred Lord Tennyson demonstreert de anapestische regel:
"And the sound of a voice that is still."
Hier zijn de lettergrepen "and" en "the" beide onbeklemtoond, terwijl "sound" beklemtoond is. De volgende twee voeten volgen dit patroon.
De dactylus, zoals de anapest, is een drie-lettergrepen voet, maar keert het anapestische patroon om door te beginnen met een beklemtoonde lettergreep gevolgd door twee onbeklemtoonde lettergrepen, zoals gedemonstreerd in deze regel uit Henry Wadsworth Longfellow's gedicht "Evangeline":
"This is the forest primeval, the murmuring pines and the hemlock."
In de eerste voet is het woord "this" benadrukt terwijl de lettergrepen "is" en "the" onbeklemtoond zijn.