Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

De verschillen tussen assonantie en rijmen

Assonantie en rijm gaan beide over het matchen en herhalen van klanken, meestal voor artistiek effect. De kernverschillen liggen in welke klanken gematcht worden, waar die klanken binnen woorden voorkomen en waar rijmende of assonante woorden in een gedicht, lied of andere tekst verschijnen. In sommige gevallen kan assonantie wel als vervanging voor rijm dienen.

Betrokken Klanken

Rijmen zijn afhankelijk van het matchen van woorden met identieke klanken, hetzij klinkers, hetzij frequent combinaties van klinkers en medeklinkers. Rijmende paren kunnen eensingelige woorden zijn, zoals "blauw/gooi", of meervoudiglettergrepige, zoals "huilend/zuchtend", "kritisch/analytisch" of "bewegingsloos/oceaanloos". Assonantie daarentegen is afhankelijk van het matchen van alleen klinkerklanken binnen woorden, zoals in de zin "hoog en machtig", die de lange "ie" herhaalt, of "dagen van woede", die de lange "aa" herhaalt. Assonantie geldt alleen voor klinkerklanken. Het herhalen van medeklinkerklanken binnen woorden – "fijn en goed" – is een verwante middelen, consonantie genoemd. Als het aan het begin van woorden voorkomt – "proper perfect" – heet het alliteratie.

Plaatsing Binnen Woorden

Rijmen treden op met eindklanken – de klanken aan het einde van woorden. "Wiens" en "duin" hebben bijna identieke klinkerklanken, maar de woorden rijmen niet, omdat de eindmedeklinkers verschillen. Assonantie kan net zo gemakkelijk binnen woorden voorkomen als aan het einde; de medeklinkers voor en na de assonante klinkers maken niet echt uit. Het punt is om een bijna muzikale vloei binnen een zin of groep woorden te creëren. Zinnen als "op een moment's bericht" of "lijnrijden" of "Mile High City" halen hun impact uit assonantie.

Plaatsing Binnen Proza of Vers

Rijmen fungeren als een soort leestekens die helpen regels van vers te matchen. Een zelden gezongen strofe uit "America the Beautiful" biedt een typisch voorbeeld: "O beautiful for patriot dream / that sees beyond the years / Thine alabaster cities gleam / undimmed by human tears." Rijmende paren creëren matches tussen de eerste en derde regels en tussen de tweede en vierde regels. Assonantie wordt vaker gebruikt om vloei binnen individuele regels van prosa of vers te creëren. Een regel uit Edgar Allan Poe's "The Raven" demonstreert het effect: "It shall clasp a sainted maiden whom the angels name Lenore." Deze regel heeft drie assonante paren: "shall clasp", "sainted maiden" en "angels name".

Overlap

Assonantie kan, en doet vaak, in de plaats treden van rijm in muziek en poëzie. Liedteksten kunnen zulke woorden matchen als, zeg, "zit" en "schip". Hoewel geen "ware" rijm, zijn de woorden dicht genoeg bij elkaar dat de luisteraar ze als rijm accepteert. Er is zelfs een term voor: assonante rijm. Natuurlijk betekenen dergelijke onderscheidingen weinig voor een luisteraar of lezer die een lied of gedicht geniet. Alberto Alvaro Rios, een gerespecteerde dichter en professor Engels aan Arizona State University, waarschuwt ervoor om niet vast te klonken aan het trekken van lijnen tussen dergelijke concepten. Deze termen zijn nuttig voor de schrijver, zegt hij, maar betekenen weinig voor de lezer.

Poëzie

Related Categories