Eeuwenlang luiden kerkklokken nieuws van allerhande aard. Of het nu was om gelovigen naar de dienst te roepen, vreugdenieuws aan te kondigen, het overlijden van een gemeenschapslid te signaleren, of simpelweg het uur te slaan — klokken lieten iedereen in de stad en omliggende dorpen weten wat er aan de hand was. Als een vitaal deel van het dagelijks leven, werden ze het onderwerp van veel gedichten waarin hun betekenis geïmmortaliseerd werd.
John Donnes beroemde gedicht "For Whom the Bell Tolls" dateert uit 1624. Het uit de samenhang van alle mensen: we maken allemaal deel uit van elkaars bestaan. Het overlijden van één persoon in het volgende leven beïnvloedt het grotere geheel. Dus terwijl de kerkklok luidt om de dood van één man aan te kondigen, veroorzaakt het ook een beetje dood in hen die blijven.
"The Walking Bell" van Johann Wolfgang von Goethe vertelt over een jongen die kiest om niet naar de kerk te gaan wanneer hij de kerkklok het uur hoort luiden, roepende gelovigen naar de dienst. Ondanks de waarschuwing van zijn moeder om de roep van de klok op te volgen, rent de jongen naar de velden om te spelen. Als hij de klok opnieuw hoort, overweegt hij de wijsheden van zijn moeder: dat de klok ergens once voor hem zal luiden bij het aankondigen van zijn dood. Hij besluit snel naar de kerk te gaan, een rechtvaardig pad te bewandelen en altijd te reageren op de roep van de klok.
Het beroemde gedicht "Christmas Bells" van Henry Wadsworth Longfellow werd later omgezet in het kerstlied "I Heard the Bells on Christmas Day." Oorspronkelijk geschreven tijdens de Burgeroorlog, spreekt het over de kerkklokken die vrede op aarde verkondigen. Tijdens een tijd van oorlog en opheffing in het land wordt de schrijver melancholisch tot hij de klokken weer hoort zingen, hem verzekerend dat vrede inderdaad op aarde zal komen.
James Russell Lowell, een dichter in de middelste 19e eeuw, schreef "Godminster Chime" toen hij droomde van de vereniging van de kerk. Hij schrijft over de klokken die hun uiteenlopende roepen laten klinken, alsof tegenovergestelde denominaties verschillende leerverklaringen uiten. Toch gelooft hij dat er één dag allen in de hemel onder Christus verenigd zullen zijn.