"Shall I compare thee to a summer's day?" is de openingsregel van Shakespeares Sonnet 18. In de dertien regels die volgen, beantwoordt de Bard de vraag, beschrijvend hoe zijn ware liefde eeuwigwaardiger is dan een seizoen dat uiteindelijk vervaagt. Het sonnet is een poëtische vorm die vaak geassocieerd wordt met Shakespeare, wiens versie veertien regels had met een specifiek rijmschema en poetische meter. Echter, dichters zowel voor als na Shakespeare schreven sonnetten, de vorm aanpassend aan hun eigen stem.
Die opmerkelijke menselijke emotie, liefde, is misschien wel het populairste onderwerp voor auteurs, songschrijvers, adviescolumnisten en dichters. De permutaties van liefde als sonnetonderwerp zijn eindeloos — romantische liefde, onbeantwoorde liefde, ontdekking van nieuwe liefde, verlies van oude liefde, familieliefde, liefde en dood, liefde en God, liefde en ijs. Om een liefdesonnet te schrijven, denk na over wat jou de meeste vreugde of pijn geeft, en je zult een rijkdom aan dingen ontdekken om te zeggen.
Het gevoel van verbazing en ontdekking terwijl mensen groeien en rijpen is een thema dat bijna op maat gemaakt is voor een sonnet. Voor jongvolwassenen, overweeg een gedicht dat een eerste date, een eerste kus of een eerste prestatie beschrijft. Voor een nieuwe ouder kan het een beschrijving zijn van de eerste stappen, eerste woorden of eerste kapsel van een kind. Oudere volwassenen kunnen teruggrijpen op een leven vol ervaringen, zowel opbouwend als verdrietig, inclusief de dood van een geliefde, een leeg nest, of het nakomen van een belofte aan een ander.
Je hoeft niet naar de uitersten van de aarde te reizen, gewoon een wandeling in je achtertuin, langs een beek of door een botanische tuin genoeg inspiratie voor een sonnet. Kies simpele dingen, zoals een vogel die een nest bouwt, een rups die uit zijn pop uitkomt, een dwaaskat die een eekhoorn jaagt. Of schrijf over hoe de mensheid de omgeving beïnvloedt — beschrijf een bouwplaats, een instortende schuur, of een reclamebord.
Alle sonnetten zijn 14 regels. De meter, het rijmschema en de toon verschillen van dichter tot dichter. Bijvoorbeeld, Shakespeares sonnetten bestaan uit drie strofen van elk vier regels, eindigend met een paar. Voor Shakespeare gebruikte de Italiaanse dichter Petrarca één octaaf (achtregelige strofe) en één sestet (zesregelige strofe) om tot 14 regels te komen. Moderne en hedendaagse dichters hebben ofwel binnen deze grenzen gewerkt of ze overschreden. Als je een sonnet schrijft, zie de vorm als een doos die je met ideeën kunt vullen, maar alleen als ze passen.