Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

Over Spaans poëzie

Hispanische poëzie heeft haar oerouderse wortels in de Europese traditie. Het Iberisch schiereiland, nu bekend als Spanje, werd in de 3e eeuw v.Chr. ingenomen door het Romeinse rijk. De Romeinen noemden het Hispania; het oude Spanje was afhankelijk van Rome. De Hispanische literatuur zoals we die vandaag kennen is een afgeleide van de Romeinse literatuur, geschreven in het Latijn. Spaans poëzie door de eeuwen heen beeldt de emotionele levens en tijden van de dichters die leefden en volgroeiden met het land zelf.

Romaanse periode

Tijdens de middeleeuwen werden primitieve Spaans liederen, epische gedichten, verzen en ballades gezongen als lyrische verhalen die proef en tribula afbeeldden. De 12e eeuw introduceerde het Castiliaans als literair taal met het eerste primitieve 'epische' gedicht 'El Cantar del Mio Cid' of 'The Song of the Cid'.

Gotische periode

In de 13e eeuw ontstond Spaans lyrisch-narratief poëzie samen met de Gotische stijl die heel Europa beïnvloedde. De vroegere primitieve epische gedichten evolveerden tot een clericaal versvorm. Gonzalo de Berceo werd de eerste dichter van de Castiliaanse taal met 'Milagros de Nuestra Señora'.

Gouden Eeuw

De Gouden Eeuw van de Spaanse literatuur of 'Siglo de Oro' vond plaats in Spanje tussen de 16e en 17e eeuw. Deze periode werd in heel Europa breed aangeduid als de Renaissance of Barokperiode. De eerste belangrijke dichter van de Gouden Eeuw was Garcilaso de la Vega (1501-1536), beschouwd als de beste dichter van de Spaanse Gouden Eeuw. Hij beïnvloedde andere dichters zoals Juan Boscán (1490-1542). De gecombineerde poëtische invloed van Garcilaso en Boscán verving de traditionele Castiliaanse metra en strofenvormen door Italiaanse metra en strofenvormen.

Romanticisme

Het romantische tijdperk van de Spaanse literatuur liep van ongeveer 1898 tot 1926. Het wordt gekenmerkt door vluchtige emoties, gebruikmakend van alle bestaande metrumvariaties. Poëtische thema's draaiden om passionele liefde, religie, samenleving en natur. José de Espronceda (1808-1842) wordt beschouwd als de beste Spaanse dichter van de 20e eeuw en schreef 'Canto a Teresa', een vurige bekentenis over verloren liefde. Esproncedas poëzie stimuleerde een verschuiving naar romantische en persoonlijke lirieken. Zijn thema's omvatten sociale onrechtvaardigheid en het democratisch ideaal.

Realisme

De sensatiezucht van romantische poëzie maakte plaats voor realisme rond 1950. Rubén Darío (1857-1916) veranderde het romantische Spaanse poëzie door nieuwe thema's, woorden en culturele mogelijkheden te introduceren. Miguel de Unamuno y Jugo (1864-1936) werd beschouwd als een moderne dichter die 'naakte' en directe taal gebruikte en ook de verandering van romantisch naar meer realistische thema's beïnvloedde. Juan Ramón Jiménez Mantecón (1881-1958) schreef 'Magic and Sorrowful Poems' in 1911, die symbolisme, eenzaamheid en de zoektocht naar kennis over de mysteries van de menselijke ziel gebruikten, wat de poëtische expressie naar een meer universele uiting van de menselijke conditie bewogen. In de jaren '50 en '60 werd poëzie een middel om kennis te verspreiden in plaats van alleen persoonlijke expressie zoals in de romantische era.

De 21e eeuw

In de 21e eeuw breekt Spaans poëzie met de vorige realistische mode van sociale literatuur, en geeft plaats aan donkere, meer ingetogen thema's. Deze veranderingen werden verder beïnvloed door nieuwe moderne media zoals films en popmuziek. Invloedrijke Spaanse dichters zijn nu geclusterd en verzameld in poëtische anthologieën, zoals 'The Consulted Anthology of Spanish Poetry' door Visor, gepubliceerd in 1999.

Poëzie

Related Categories