Afro-Amerikaanse poëzie heeft haar wortels in slavennarratieven en groeide verder in populariteit en belang tijdens wat bekend is als de Harlem Renaissance in de jaren 1920 en 1930. Vroege Afro-Amerikaanse poëzie was de enige stem die slaven hadden, en vroege Afro-Amerikaanse dichters zoals Jupiter Hammon en Phillis Wheatley werden de sprekers van de tijd. Afro-Amerikaanse poëzie van vandaag staat als een getuigenis van die tijden en schetst een portret van strijd en overleven in een wereld waar vrije stem niet makkelijk te krijgen was.
De eerste gepubliceerde Afro-Amerikaanse dichter was Jupiter Hammon, wiens "An Evening of Thought" in 1760 gepubliceerd werd in Hartford, Connecticut.
Phillis Wheatley, vaak gedacht te zijn de eerste gepubliceerde Afro-Amerikaanse dichter, was 7 jaar oud op dat moment. Zij werd de eerste Afro-Amerikaanse die een boek poëzie publiceerde met haar "Poems on Various Subjects, Religious and Moral" gepubliceerd in 1773.
Phillis Wheatley was de eerste Afro-Amerikaanse dichter die een leven verdiende met haar schrijven.
De eerste Afro-Amerikaanse Dichter Laureaat van de Verenigde Staten was Robert Hayden, van 1976 tot 1978.
Rita Dove was de jongste en eerste Afro-Amerikaanse vrouw die Dichter Laureaat van de Verenigde Staten werd, van 1993 tot 1995.
In 2006 werd de gedichtenverzameling van de beroemde gangstarapper Tupac Shakur, getiteld "The Rose That Grew From Concrete", opgenomen op de zomerleeslijst van het Worchester Openbare Schoolsysteem. De beslissing om het materiaal op te nemen ontbrandde een controverse.