De lantaarn is een kort vormgedicht uit Japan dat een specifiek eenslettergreep-naamwoord beschrijft, zoals een gevoel, een ding of een abstract idee. Het lantaarngedicht neemt de vorm aan van een hangende lantaarn, gaand van kort naar breder naarmate het gedicht vordert, en weer kort wordend in de laatste regel. Het doel van het lantaarngedicht is het onderwerp te verlichten en het te herimagineren of personaliseren voor de lezer, niet om het simpelweg te definieren.
Maak de alinea gecentreerd, in een tekstverwerkingsprogramma. Als je pen en papier gebruikt, schrijf in het midden van de pagina.
Kies een eenslettergreep-naamwoord. Dit zal zowel het onderwerp van je gedicht als de eerste regel zijn. Bijvoorbeeld, "Bed."
Beschrijf het naamwoord in twee lettergrepen voor de tweede regel. Het kan één woord of twee woorden zijn. In mijn voorbeeld zou het "zacht" kunnen zijn.
Beschrijf het naamwoord in drie lettergrepen voor de derde regel. De lantaarnvorm zou zichtbaar moeten worden, met het gedicht langzaam breder wordend met elke regel. Voor het voorbeeldgedicht gebruik ik "Zachte kussens."
Beschrijf het naamwoord in vier lettergrepen voor de vierde regel. Dit is de wijdste regel in het gedicht. Voor deze regel in het voorbeeldgedicht gebruik ik "Slapen, springen, spelen, liefhebben."
Kies een eenslettergreep-naamwoord dat een synoniem of herinterpretatie is van het oorspronkelijke naamwoord voor de vijfde en laatste regel. Als het oorspronkelijke naamwoord "bed" was, zou het laatste naamwoord "rust" kunnen zijn, en zo definieert het gedicht een bed opnieuw als rust. Ons voltooide voorbeeldgedicht ziet er zo uit (hoewel het gecentreerd zou zijn):
Bed
Zacht
Zachte kussens
Slapen, springen, spelen, liefhebben
Rust