Alliteratie is een oud literair middel. Voor de Angelsaksen die "Beowulf" schreven, was het een belangrijker component van poëzie dan riem was. Vandaag de dag wordt het gebruikt om slogan's in je geheug te laten stikken of om kinderboeken leuker te maken om hardop voor te lezen. Om meer te weten te komen over alliteratie's gebruiken en misbruiken, lees verder.
Alliteratie is een middel dat in schrijven gebruikt wordt, vaak in poëzie, waarbij de beginklinker in alle of de meeste woorden in een regel of zin herhaald wordt. "Ze verkoopt zeeschelpen aan de zeekust" is een veelvoorkomend voorbeeld. "Peter Piper plukte een pekel peper" is een ander. De term "alliteratie" wordt soms wisselend gebruikt met de term "consonantie," wat betekent dat dezelfde konsonant ergens in een woord gebruikt wordt, niet alleen aan het begin, frequent in een regel of zin.
Alliteratie wordt gebruikt om een zin of regel poëzie meer aangenaam of interessant voor het oor te maken. Het is een middel dat frequenter gebruikt wordt in slogans, catchphrases en artikeltitels. Alliteratie is ook een veelvoorkomend onderdeel van spreekwoorden zoals "fit als een viool" en "snoep of een straftje."
Het gebruik van alliteratie in poëzie en literatuur dateert terug tot de allereerste geschreven werken. Het werd wijd gebruikt in het verhaal "Beowulf," bijvoorbeeld. Alliteratie was erg populair in de oudst bekende Germaanse en Noorse werken, inclusief de Edda, en kan zijn georigineerd in Oudengels of een verwante groep Germaanse talen.
Alliteratie kan proza of poëzie interessanter of meer onthoudbaar maken, vooral wanneer hardop gelezen. Het middel neigt ertoe om catchphrases en slogans meer onthoudbaar te maken. Alliteratie wordt vaak in kinderliteratuur gebruikt omdat het auditieve interesse toevoegt aan het verhaal wanneer het hardop voorgelezen wordt.
Het is makkelijk om alliteratie te overgebruiken. Het middel wordt wijd gebruikt door sommige copy-editors die krantenkoppen schrijven omdat het een titel vangt. Het kan echter ook overkomen als "knuffelig" en zou niet noodzakelijk geschikt zijn voor serieuze of droevige nieuws. Terwijl een beetje alliteratie in een gedicht een regel kan laten opvallen, is uitgebreid gebruik van dit literaire middel momenteel out of favor bij de meeste tijdschriften en magazines die moderne poëzie publiceren. Kleine hoeveelheden alliteratie subtiel gebruikt maken een regel aangenaam voor het oor, maar overmatig gebruik van alliteratie kan een gedicht een zing-song of kinderachtige toon geven.