José Rizal schreef Mi Último Adiós op de avond van zijn executie (30 december 1896) in Fort Santiago, Manila. De titel weerspiegelt zijn testamentaire functie:
Vorm versterkt betekenis: 14 strofen, strikte meter, verheven Spaans — een despedida geschapen voor de nalatenschap. Hij verstopt het in een alcoholkachel (gegeven aan zus Narcisa) om confiscatie te doorstaan.
De titel is letterlijk: dit is de laatste keer dat ik tot jullie spreek. Het transformeert een doodcellenkrabbel in een nationaal schriftuur.