Balthazars lied in Veel Luiden Om Niets (2.3) is een renaissance "catch" – een rondzittend drinklied – verkleed als romantisch advies. Zijn speelse oppervlak maskert een scherpe commentaar op gender, rouw en performance.
Zucht niet meer, dames, zucht niet meer,
Mannen waren ooit bedriegers;
Een voet in zee, en een op de kant,
Aan één ding nooit constant.
Zucht dan niet zo, maar laat ze gaan,
En wees vrolijk en mooi,
Al jullie klachten van weedom
Verander in hei nonny, nonny.
Het lied wordt uitgevoerd voor Benedick, verstopt en luisterend, die immuniteit voor liefde claimt. De lichamen beschrijven precies zijn gedrag – en voorspellen zijn bekeer. De "dames" die geadresseerd worden, omvatten Beatrice, die eveneens liefde ontkent. Het lied wordt een spiegel die de personages niet kunnen ontlopen.
Oppervlakkige lezing: "Mannen zijn ongetrouw; vrouwen, houd op te huilen."
Subtekst: Uitgevoerd door een man, voor mannen, over vrouwen's reactie op mannen's gedrag. Het "nonny nonny" afwijzen spiegelt het patriarchale bagatelliseren van vrouwenlijden.
Vaak in scène gezet als een kroegzang – gemeenschappelijk, licht frivool, spanning vrijmakend voor de bedrogscènes. De "hei nonny nonny" nodigt publieksparticipatie uit, vervaagt de grens tussen uitvoering en feest.