William Blake daagt vaste, externe moraliteit uit. "Goed en kwaad zijn maar namen"—labels die gemakkelijk verschuiven afhankelijk van perspectief. Het enige ware "goede" is wat past bij de eigen aard ("constitutie"); "fout" is wat die schendt. Blake verwerpt opgelegde morele codes, pleitend voor authentieke zelfbepaling: elk unieke constitutie definieert de eigen ethiek.