Eindrijm treedt op wanneer de laatste woorden van twee of meer regels poëzie dezelfde klank delen — typisch zowel de klinker als de daaropvolgende medeklinkerklanken (bijv. kat/hoed, licht/nacht).
Het is het meest voorkomende rijmschema in Engelse poëzie, creërend ritme, structuur, en musicaliteit. De definitie "herhaling van dezelfde klinkerklank aan het einde van woorden" beschrijft assonantie, wat een component is maar niet de volledige definitie van eindrijm.