Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

"Invictus": De 90-Seconde Hymne van de Onveroverbare Ziel

William Ernest Henleys **"Invictus"** (1875) is de ultieme korte motivatiepoëzie—16 regels, vier strofen, jambische tetrameter, onvergetelijk.

Uit de nacht die me bedekt,
Zwart als de put van pool tot pool,
Dank ik welke goden ook zijn
Voor mijn onveroverbare ziel.

In de wrede greep van omstandigheid,
Heeft ik niet getrikt noch luid geroepen.
Onder de kloppingen van toeval,
Is mijn hoofd bloedig, maar ongebogen.

Ver voorbij deze plaats van toorn en tranen
Loopt slechts de Vrees van de schaduw,
En toch vindt de dreiging der jaren
Mij, en zal mij vinden, onbevreesd.

Het maakt niet uit hoe smal de poort,
Hoe beladen met straffen het scroll,
Ik ben de meester van mijn lot,
Ik ben de kapitein van mijn ziel.

Geschreven vanuit een ziekenhuisbed (Henley had tuberculose artritis, verloor een been), is het geen abstracte stoïcijn—het is *getuigenis*. Nelson Mandela citeerde het op Robben Island. Het past in 90 seconden. Het duurt een leven lang.

Poëzie

Related Categories