Een caesura (meervoud: caesurae) is een natuurlijke pauze of breuk binnen een versregel, vaak gemarkeerd door interpunctie (komma, puntkomma, streepje) of een syntactische shift. Het deelt de regel in twee hemistichs, wat ritmische variatie en expressieve diepgang creëert.
Caesurae verschijnen in alle versvormen—vrije verzen, jambische pentameter, vrije verzen—en hun gebruik is aan de dichters discretion. Meesterlijke toepassing te zien bij Shakespeare, Milton, Pope, en moderne dichters als Eliot en Heaney.