Gabriel Okara's gedicht "You Laughed and Laughed and Laughed" heeft kritiek ontvangen voor twee terugkerende zwaktes die volgens sommigen de impact ondermijnen:
Deze stylistische keuzes – misschien wel bewust – riskeren het werk meer als een voortdurende aanklacht dan als een genuanceerde verkenning te laten lijken. Critici stellen dat strategische variatie in toon en matiging in herhaling de diepgang van de thema's culturele botsing en koloniale nalatenschap had kunnen vergroten.