In As You Like It (Handeling 2, Toneel 7) sluit Jaques' monoloog af met het laatste levensstadium, rijk aan symboliek:
"Shrunk shank," stem wordt "childish treble," "pipes and whistles in his sound" beelden zwakte, verlies van kracht, cognitieve vervaging.
"Sans teeth, sans eyes, sans taste, sans everything" benadrukt hulpeloosheid en afhankelijkheid van anderen voor basisoverleving.
De "strange eventful history" eindigt in vergetelheid — het unieke zelf lost op in een schaduw van kindertijd.
Leven voltooit een cyclus: van afhankelijke kindertijd tot afhankelijke ouderdom, benadrukt sterfelijkheid's onvermijdelijkheid.
Dit stadium kristalliseert de spraak's meditatie op tijdsverloop, universaliteit van verouderen, en onzin van wereldse streven. Het is niet slechts een einde maar een spiegel van het begin, strippend alle maatschappelijke rollen en pretenties.