In het periodieke systeem's hart,
Waar elementen verblijven,
Liggt zwavel, met zijn gouden kunst,
Een niet-metaal, vol trots.Zijn symbool, een 'S', in roem geëtst,
Atoomnummer zestien,
Met zes elektronen, speelt het een spel,
Bindingen creërend die intrigeren.In natuurlijk rijk vindt het zijn plek,
In mineralen, rotsen, en grond,
Een veelzijdig element, met een gezicht
Dat zowel vuur als arbeid toont.Een bleek geel, zijn kleur staat,
Met een broos, kristallijne vorm,
Zijn wezen strekt zich over verre landen,
Een aanwezigheid, zowel krachtig als warm.In levens grote symfonie, speelt het een rol,
In enzymen, eiwitten, en geur,
Een katalysator die de groei van ziel brandstof geeft,
Een bouwsteen, goddelijk en opzettelijk.Wanneer verbrand, zijn dans creëert een gezicht,
Een stralende blauwe vlam, intens,
Met een verstikkende geur, in vlucht,
Een spektakel, zowel fiers als immens.Voor eeuwen heeft het de mensheid gediend,
In geneeskunde, en alchemie ook,
In rubber vulcaniseren, vinden we,
Een transformerende aanraking, door en door.Laat ons dit element van genade prijzen,
Zwavel, met zijn veelzijdige gelaat,
Een chemisch wonder, natuur's omhelzing,
In het poëtische rijk, het vitaliseert.