William Shakespeare weeft een dichte tapijt van poëtische middelen doorheen Romeo and Juliet, wat de emotionele intensiteit en taalmooie van het stuk verhoogt. Hier zijn sleutelmiddelen met illustratieve voorbeelden.
Impliciete vergelijkingen zonder "als" of "zoals." Act II, Scene II: "But, soft! What light through yonder window breaks? It is the east, and Juliet is the sun." Juliet wordt het levensgevende centrum van Romeos wereld.
Expliciete vergelijkingen met "als" of "zoals." Act I, Scene I: "So shows a snowy dove trooping with crows, / As yonder lady o'er her fellows shows." (Romeo over Rosaline).
Menselijke kwaliteiten aan abstracties. Act III, Scene II: Julias monoloog verpersoonlijkt liefde als kracht die namen overstijgt: "O Romeo, Romeo! wherefore art thou Romeo? / Deny thy father and refuse thy name... And I'll no longer be a Capulet."
Herhaling van beginmedeklinkers voor musicaliteit. Act II, Scene II: "O, she doth teach the torches to burn bright! / It seems she hangs upon the cheek of night / Like a rich jewel in an Ethiope's ear." De 'b' en 'ch' klanken versterken de lyrische kwaliteit.
Tegenstrijdige termen naast elkaar gezet voor effect. Romeos uitbarsting in Act I, Scene I is een cascad: "O brawling love, O loving hate! O heavy lightness, serious vanity... Feather of lead, bright smoke, cold fire, sick health!"
Overdrijving voor nadruk. Act II, Scene II: Juliet over Romeo: "The brightness of her cheek would shame those stars... her eyes in heaven / Would through the airy region stream so bright / That birds would sing and think it were not night."
Woordspel op meerdere betekenissen. Act III, Scene I, de stervende Mercutio: "Ask for me tomorrow, and you shall find me a grave man." "Grave" = ernstig en begraven.
Deze middelen, onder vele anderen, creëren het poëtische weefsel dat Romeo and Juliet een meesterwerk van de Engelse literatuur maakt.