Ondanks occasionele claims, is er geen wetenschappelijk of tekstueel bewijs dat Grace Nichols' gedicht Island Man ongewone marges of woordplaatsing gebruikt als bewust poëtisch apparaat.
Elke waargenomen margevariatie stamt waarschijnlijk uit:
Nichols' kracht ligt in taal, beeldspraak, en ritme — niet in typografie. Overweeg de opening:
"morning / and island man wakes up / to the sound of blue surf"
De regelafbrekingen, enjambement, en sensorische fusie ("blue surf") doen het werk. Geen visuele trucjes nodig.