Het gedicht Passing Time gebruikt vijf sleutelmiddelen:
"Passing time" herhaalt, benadrukkend tijds onvermijdelijke, onontkoombare aard – urgentie, angst.
"The ticking clock, the passing time" / "The seasons come and go" – ritme, muzikaliteit, cohesive.
Tijd als rivier ("flowing on and on") en dief ("stealing our days") – oncontroleerbaar, onomkeerbaar.
Tijd als personage die "laught at us," "takes no prisoners" – agency, macht, onverschilligheid.
Tikende klok, wisselende seizoenen, rivier – veelzijdig portret van tijds complexiteit.
Samen smeden ze een rijke, multisensorische meditatie op temporaliteit.