"Koning Canute" en William Makepeace Thackeray: Een Literaire Verwarring Ophelderen
Ondanks occasionele beweringen, schreef William Makepeace Thackeray (1811–1863) nooit een gedicht getiteld "King Canute." De Victoriaanse romanauteur en satiricus' poëtische productie bestond voornamelijk uit licht verse en satirische balladen – werken als "The Ballad of Bouillabaisse" en "The White Squall" – niet behandelingen van legendarische vorsten.
Thackeray's Werkelijke Hoofdwerken
- Romans: Vanity Fair (1848), Pendennis (1850), The History of Henry Esmond (1852), The Newcomes (1855)
- Reisliteratuur: The Paris Sketch Book (1840), The Irish Sketch Book (1843)
- Essays & Colleges: The English Humourists (1853), The Four Georges (1860)
- Verzen: Gelegenheids satirische gedichten en licht verse, verzameld in diverse edities
Waar de Verwarring Waarschijnlijk Vandaan Komt
- Alfred, Lord Tennyson schreef historische gedichten als "The Voyage of Maeldune," maar niet over Koning Canute.
- Henry Wadsworth Longfellow verkte Noorse thema's in "The Challenge of Thor."
- De Canute-legende – de koning die de getijde beval te stoppen – verschijnt in Snorri Sturluson's Heimskringla en diverse Victoriaanse historisch fictie, maar niet in Thackeray's canon.
Thackeray's poëzie diende zijn satire; hij gebruikte vers om pretentie te prikken, niet om middeleeuwse heersers te mythologiseren. Als je een "King Canute" gedicht aan hem toegeschreven tegenkomt, is het bijna zeker een verkeerde toeschrijving.