Het gedicht aangeduid als "Fallen on a Field of Splendor" is "In Flanders Fields" van John McCrae (1872–1918), Canadees arts-soldaat. De zin beschrijft de beeldvorming van het gedicht, niet de titel.
In Flanders fields de klaprozen waaien
Tussen de kruizen, rij op rij,
Die onze plek markeren; en in de lucht
De leeuweriken, nog dappere zingend, vliegen
Nauwelijks gehoord tussen de kanonnen beneden.
Wij zijn de Doden. Korte dagen geleden
Leefden wij, voelden dageraad, zagen zonsondergang gloeien,
Hielden en werden gehuld, en nu liggen wij
In Flanders fields.
Neem onze strijd met de vijand op:
Aan jullie van zakkende handen werpen wij
De fakel; jullie om hem hoog te houden.
Als jullie de eer breken met ons die sterven
Zullen wij niet slapen, hoewel klaprozen groeien
In Flanders fields.
Het gedicht geeft de doden stem die continuïteit van doel eisen: "Neem onze strijd op." Niet pacifistisch – het manet de levenden de strijd te voltooien zodat de offer van de doden niet voor niets was. De klaproos werd het duurzame symbool van herdenking (Herdenkingsdag/Veteranendag).
McCrae stierf aan longontsteking in 1918, nog steeds diend. Hij leefde niet om het wapenstilstand te zien dat zijn gedicht half definieerde.