Thema van "The Lake Isle of Innisfree" van W.B. Yeats
Kernthema: Vluchtende verlangening naar een zelfvoorzienend, natuurlijk leven – gecontrasterd met stedelijke vervreemding.
Gedichtstructuur (3 strofen, 12 regels elk)
- Plan. "Ik zal opstaan en nu gaan" – hut bouwen, negen bonenrijen, korf; alleen leven "in de bijen-luidruchtige open plek."
- Vrede. "Vrede komt langzaam dalend" – ochtend sluiers, krekelsang, middernacht glimlach, middag paars, avond lijster vleugels. Sensorische immersie.
- Inwendige dwingende kracht. "Terwijl ik sta op de weg, of op de grijze trottoirs, / Hoor ik het in de diepte van mijn hart." Het eiland leeft in hem – onbereikbaar toch onontkoombaar.
Diepere Stromen
- Koloniale Ierland. Innisfree (Lough Gill, Sligo) = Keltisch idyll vs. Londen moderniteit.
- Thoreausche eenvoud. Walden (1854) invloed; bonenrijen = zelfstandigheid.
- Onbereikbaarheid. Hij bouwde nooit de hut. Het gedicht is de woning.
Yeats (23 jaar) schreef het heimwee in Londen. De "diepte van het hart" is waar poëzie gebeurt.