De Rijken Eten Drie Volledige Maaltijden
Sommige dichters spreken over voedsel,
Over drie maaltijden per dag.
Ontbijt, lunch en diner,
Dat is wat ze zeggen.
Maar wat met de armen,
Die met lege buiken naar bed gaan?
Die smeken en bidden om genade,
Om brood, alleen de korst om te genieten?
In een wereld van overvloed,
Waar feesten overvloeien voor sommigen.
Zijn er anderen die niet weten,
Waar ze een kruimel kunnen vinden.
Het is een wrede ironie,
Dat sommigen honger moeten lijden.
Terwijl anderen zich verstoken in gierigheid,
Zonder enig besef van matigheid.
We moeten bijeenkomen,
En strijden tegen deze ongelijkheid.
Niemand moet met honger naar bed gaan,
In deze wereld van overvloed en welvaart.
Sta op tegen de honger,
En zorg dat iedereen,
Genoeg te eten heeft,
En een leven in overvloed kan leiden.
Dit gedicht contrasteert scherp de zelfgenoegenheid van de welgevoeden met de wanhoop van de hongerigen, en roept tot collectieve actie tegen voedselonrechtvaardigheid in een wereld met voldoende middelen.