Veelvoorkomende misvatting gecorrigeerd: In Ode to a Nightingale vergelijkt John Keats niet een kikker met Mozart. Hij vergelijkt de nachtegaalsang met Mozarts muziek.
"Gij was niet geboren voor de dood, onsterfelijke Vogel!
Geen hongerige generaties drukken u neer;
De stem die ik hoor deze voorbijgaande nacht werd gehoord
In oude dagen door keizer en klonter:
... Dezelfde die vaak heeft
Betoverde magische vensters, openend op de schuim
Van gevaarlijke zeeën, in feeënlanden verlaten."
Eerder schrijft hij: "Verloren! het woord zelf is als een klok / Die me terugtolt van u naar mijn eigen ik!"—maar de Mozart-referentie is impliciet in de vogels "onsterfelijke" kunstenaarschap, gecontrasterd met menselijke sterfelijkheid.
Nachtegaal = eeuwig, onveranderlijk, natuurlijke kunst.
Mens (Keats, Mozart) = sterfelijk, lijdend, vergankelijk.
De vogelsang duurt voort; de componist zijn lichaam faalt. Kunst overleeft kunstenaar—of veren of mens.
Mogelijke verwarring met:
Keats' nachtegaal zingt; geen kikker kwakt in deze ode.